Recenzje

A Plague Tale: Innocence

Mamy tu grę przygodową, która posiada elementy akcji i widok TPP. Zawiera również elementy skradanki. Recenzja A Plague Tale: Innocence to zbiór najistotniejszych informacji, które przydadzą się przede wszystkim osobom poszukującym świeżego powiewu przygody ubranej w niezłą, niesłabnącą dynamikę rozgrywki. 

Producent i wydawca 

Producent: Asobo Studio 

Wydawca: Focus Home Interactive 

Fabuła gry 

Akcja gry toczy się w roku 1349, a więc jak na gry, w całkiem oryginalnym czasie. Wokół panuje epidemia śmiercionośnej Dżumy, która bezlitośnie dziesiątkuje ludność. Choroba jest przenoszona przez szczury i to tak skutecznie, że według doniesień historycznych w tych latach zabiła ona około trzydzieści procent całej ludności Europy. W wybranych przez twórców czasach żyło sobie ciężko dwoje ludzi, którzy zostali głównymi bohaterami rozgrywki A Plague Tale: Innocence. 

Tych dwoje to sieroty, rodzeństwo Amici i Hugo, którzy mają za zadanie po prostu przetrwać, szukając ucieczki przed wszechogarniającą epidemią i inkwizycją, która ściga ich bez żadnych oznak litości. 

Podczas gry wcielamy się w Amicię, a jej brat jest kontrolowany przez sztuczną inteligencję. Może działać według próśb siostry, ale zdecydowanie nie musi. Gra jest głównie skradankowa, co nie znaczy, że mało dynamiczna – wręcz przeciwnie! Kierując losami rodzeństwa cały czas musimy być aktywni, aby z porę zauważyć zagrożenie, którego powinni uniknąć, aby przeżyć. 

Amicia nie ma przy sobie żadnej broni specjalistycznej. Ma właściwie tylko procę, która jest raczej żartem i próbą wyrażenia przez twórców tego, jak beznadziejnie jest być dzieckiem w takiej sytuacji, jak epidemia Dżumy. Rodzeństwo musi więc poruszać się głównie w ukryciu. Niestety, czasami działanie w ukryciu wyklucza się z chęcią ucieczki przed szczurami – boją się one tylko światła. Tak więc możemy ukrywać się w cieniu, ale w nim też koczują chore szczury, które uciekną, kiedy tylko pójdziemy do światła. Musimy ocenić ryzyko i grać tak, aby nie umrzeć. 

Warto wiedzieć! 

Gra zajmuje około dwanaście do piętnastu godzin i pozwala na przejście aż siedemnastu rozdziałów rozgrywki. 

Przed grą możemy wybrać herb naszej rodziny. 

Gra ma fabułę liniową, co oznacza, że raczej trudno się w niej zgubić i posiada tylko jedno konkretne zakończenie. 

Mechanika i kwestie techniczne gry 

Gra polega w dużej mierze na wykonywaniu dwóch czynności: na uciekaniu przed szczurami i na zachowaniu w momencie, w którym zostaniemy przez kogoś wykryciu. 

Otóż najlepszym sposobem na zmuszenie szczurów do ucieczki jest potraktowanie ich światłem, czy raczej przebywanie w świetle. To, co nam zdecydowanie pomaga to latarnie, które odwiedzamy bardzo często, patyki lub pochodnie. Wszystkie te elementy pomogą nam uniknąć bliskiego spotkania z gryzoniami. Należy jednak pamiętać, że prowizoryczne pochodnie i patyki wypalają się naprawdę bardzo szybko. Po jakimś czasie poznamy Lucasa, dzięki któremu uzyskamy dostęp do Ignifer. To taki pocisk, który zapala różne obiekty. Nigdy nie może nam tego zabraknąć w ekwipunku. 

Kolejnym ważnym sposobem na unikanie szczurzego klanu jest danie im jedzenia. Nie po to, aby do nas podeszły, ale po to, by się czymś zajęły i dosłownie odczepiły się od nas. Można im sprezentować jedzenie na dwa sposoby: Zawieśmy mięso na łańcuchu, a potem w odpowiednim momencie strąćmy je, za pomocą wspomnianej wcześniej procy. Drugi sposób to użycie żywej przynęty. Wystarczy zgasić światło komuś, kto pod nim przechodzi, aby szczury nabrały chęci na tegoż przechodnia. 

Wróćmy do sytuacji, w której zostaliśmy wykryci. Niestety nie możemy posiłkować się ucieczką, ponieważ nasza postać jest na to za wolna. Możemy próbować odwrócić uwagę obserwatora lub napastnika procą lub szybko zmienić kryjówkę, kiedy tylko nadarzy się ku temu okazja, np. napastnik spojrzy się w innym kierunku. Co istotne – procą możemy spróbować zabić, ale tylko celując w głowę nieokrytą hełmem. 

Wymagania sprzętowe 

Jeśli chcemy zagrać w tą specyficzną, smutną, ale jednocześnie wciągającą grę, musimy posiadać sprzęt przynajmniej na minimalnie wymaganym poziomie: 

  • procesor IntelCore i3-2120 3.3 GHz / AMD FX-4100 X4, 
  • Pamięć RAM 8 GB, 
  • karta graficzna NVIDIA GeForce GTX 660 / Radeon HD 7870, 
  • 50 GB miejsca na dysku, 
  • system Windows 7 lub nowszy. 

Lepiej jednak zorganizować sobie trochę lepszą konfigurację, jeśli mamy taką możliwość: 

  • procesor IntelCore i5-4690 3.5 GHz / AMD FX-8300 3.3 GHz, 
  • pamięć RAM 16 GB, 
  • karta graficzna NVIDIA GeForce GTX 970 / Radeon RX 480, 
  • 50 GB miejsca na dysku, 
  • system Windows 7 lub nowszy. 

Warto również pokusić się o dobre ustawienie graficzne. W A Plague Tale: Innocence można modyfikować kilka istotnych kwestii i dobrze to zrobić. Chodzi mianowicie o: 

  • synchronizację pionową, 
  • rozdzielczość ekranu, 
  • skalę rozdzielczości, 
  • ustawienia wstępne grafiki, 
  • ustawienia jakości, 
  • zasięg rysowania, 
  • antyaliasing. 

Dostępna na platformy: PC, PS4, XBOX ONE. 

Related posts
Recenzje

RimWorld, czyli symulator kosmicznego rozbitka

Historiio kosmicznych rozbitkach, którzy radzą sobie wbrew surowymi trudnym…
Read more
Recenzje

Call of Cthulhu – recenzja

Twórczość H.P.Lovecraftama już niemal wiek.
Read more
Recenzje

Hitman 2 - kolejne akcje Agenta 47

Z Agentem 47 gracze mogli poznać sięjużw 2000 roku.Od tego czasu…
Read more
Newsletter
Become a Trendsetter
Sign up for Davenport’s Daily Digest and get the best of Davenport, tailored for you.