Recenzje

Syberia

Ta przygodowa gra typu point and click wciąga od pierwszej chwili. Doskonale dopracowane jak na rok 2002 otoczenie, świetnie zorganizowana przestrzeń i te zagadki, dzięki której grę chce się przekazywać dalej. Praktycznie każda recenzja Syberii ukazuje jej najlepsze cechy, dzięki czemu cały czas pojawiają się nowi, zadowoleni gracze. Gra doczekała się kolejnych części, jednak to ta pierwsza odsłona przeszła do legendy. 

Producent i wydawca 

Producent: Microids/Anuman Interactive 

Wydawca: Microids/Anuman Interactive 

Dystrybutor: Cenega S.A. 

Fabuła gry 

Rozgrywka zaproponowana w przygodowej Syberii, to klasyczny kryminał pełen interesujących zagadek. Rozpoczęcie następuje w charakterystycznych okolicznościach. 

Główna bohaterka, której losami będziemy kierować, to prawniczka z Nowego Yorku, Kate Walker. Kate dostaje polecenie sfinalizowania przejęcia fabryki zabawek i musi udać się do francuskiej mieściny Valadilene. Sprawa wydaje się dosyć prosta, niestety komplikuje się już dzień przed przyjazdem prawniczki. Właścicielka fabryki zabawek, Anna Voralberg umiera, zostawiając po sobie na szczęście list. Pisze w nim, że jej brat o imieniu Hans żyje i, że to on jest spadkobiercą. Od tej pory zadaniem Kate nie jest już wyjściowe przejęcie fabryki, ale odnalezienie brata zmarłej właścicielki. Tu właśnie czas zacząć całą przygodę. 

Gra tylko rozpoczyna się w niewielkiej, francuskiej wiosce. Dalsze losy bohaterki pchają ją do podróżowania. I tak odwiedzi ona niemiecką Barrockstadt i Komkolzgrad, a także rosyjskie Aralbad. 

Warto wiedzieć! 

Jeżeli w grze napotkamy zamknięte drzwi i słyszymy komentarz bohaterki, że nie ma potrzeby tam wchodzić, nie próbujmy tego robić, bo tylko stracimy w ten sposób czas. W kieszeni mamy przedmioty do użycia, czasami raz, czasami kilka razy. Jeśli po użyciu nie znikają, to znaczy, że jeszcze się w grze przydadzą. Oglądajmy i czytajmy wszystko, co uda się nam znaleźć, bo mogą się tam znajdować istotne dla fabuły informacje. Nie warto być też w tej grze niecierpliwym – nie każde spotkanie i rozmowa z postaciami sprawi, że gra ruszy do przodku. W niektórych sytuacjach musimy powtórzyć rozmowę nawet kilka razy, aby nasz upór wreszcie przekonał rozmówcę do przekazania ważnych dla nas informacji. 

W grze jest kilka poziomów trudności, które dopasowują się do indywidualnych umiejętności konkretnego gracza. Kiedy zadanie jest trudniejsze, kamera zmienia kąt widzenia tak, aby pokazać jak największy obszar gry. Poza wszystkim warto pamiętać, że w każdej chwili można się przerzucić na widzenie świata oczami Kate, co pozwoli na bliższe przyjrzenie się wszystkim przedmiotom, jakimi będzie zainteresowana. 

Mechanika i kwestie techniczne gry 

Syberia to tradycyjna gra point and click, w której wszystkie czynności wykonujemy przy pomocy myszki. Prawy przycisk myszy odpowiada za możliwość przyspieszania dialogów i ukazywania zawartości kieszeni Kate, natomiast lewym przyciskiem myszy wydajemy Kate polecenia. Jeśli chcemy obejrzeć lub użyć przedmiotów, które posiada, musimy rozwinąć kieszeń i wybrać przedmiot, klikając na niego. Ukażą się gotowe do użycia w lewym dolnym rogu ekranu. Kate nosi też w kieszeni notatnik. Służy jej do zapisywania wszystkich ważnych informacji, które mogą mieć jakieś znaczenie w sprawie. Oprócz notatnika ma też telefon komórkowy, który przyda się w kilku sytuacjach w grze. Podczas poruszania się musimy zwracać uwagę na zmiany kształtów kursora – zmienia się zawsze wtedy, gdy zmienia się sytuacja lub możliwość oddziaływania na przedmiot lub postać. Szybkie machanie myszką może więc doprowadzić do sytuacji, w której coś po prostu przeoczymy. 

Oprawa graficzna Syberii jest dosyć nietypowa, bo steampunk’owa. Dzięki takiemu stylowi gra jest bardzo charakterystyczna. Gracz będzie w niej podziwiał ogromne budynki i interesujące, również ogromne maszyny, które często będą elementami bieżących zagadek. Mimo że gra jest trójwymiarowa, większość grafik, które tworzą tła, jest dwuwymiarowa, rysowana ręcznie. Świetnie dopracowane elementy świata to zasługa rysownika Benoit Sokala. Postacie zostały stworzone niezależnie, w wersji trójwymiarowej, a połączenie tych dwóch elementów, teoretycznie tak bardzo od siebie różnych, świetnie ze sobą współgra, tworząc doskonałe połączenie. 

Warta uwagi jest również oprawa dźwiękowa. W tle usłyszymy melodyjne, spokojne utwory, które wprowadzą nas w klimat. Jest ich niewiele i przy dłuższym czasie mogą trochę denerwować. Wszystko rekompensuje jednak otoczenie, którego dźwięki zostały stworzone znacznie lepiej, wciągając w grę naprawdę mocno. 

Wymagania sprzętowe 

Ze względu na fakt, że gra ma już swoje lata, jej wymagania nie powinny być problemem dla żadnego współczesnego gracza. Archiwalne wymagania do gry: 

  • procesor Pentium III 350 MHz, 
  • pamięć RAM 64 MB 
  • karta graficzna Riva TNT2 16 MB pamięci, 
  • 400 MB miejsca na dysku 
  • Windows 98 lub nowszy. 

Wydawać by się mogło, że działanie gry na nowszych komputerach nie będzie możliwe, jak to dzieje się w przypadku niektórych starszych pozycji. Na szczęście w tym przypadku gra działa idealnie nawet na zdecydowanie lepszym sprzęcie. Do dzieła więc! 

Dostępna na platformy: PC, PS2, XBOX, PS3, X360, MOB, DS, NS. 

Related posts
Recenzje

RimWorld, czyli symulator kosmicznego rozbitka

Historiio kosmicznych rozbitkach, którzy radzą sobie wbrew surowymi trudnym…
Read more
Recenzje

Call of Cthulhu – recenzja

Twórczość H.P.Lovecraftama już niemal wiek.
Read more
Recenzje

Hitman 2 - kolejne akcje Agenta 47

Z Agentem 47 gracze mogli poznać sięjużw 2000 roku.Od tego czasu…
Read more
Newsletter
Become a Trendsetter
Sign up for Davenport’s Daily Digest and get the best of Davenport, tailored for you.